پیچ پیچ کنان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پیچ پیچ کنان . [ ک ُ ] (نف مرکب، ق مرکب ) صفت فاعلی بیان حالت . حلقه بر حلقه گرد خود برآینده . بس گرد خویش برآینده . پیچ و خم بسیار برآورنده . پیچ پیچ رونده . پیچان رونده . حلقه زننده : .......................................... دید دودی چو اژدهای سیاه کوهه بر کوهه پیچ پیچ کنان بر صعودفلک بسیج کنان . نظامی .