پیچان کردن

پیچان کردن . [ ک َ دَ ] (مص مرکب ) به پیچ و تاب درآوردن . پیچیده کردن . گردان ساختن . گرد خود برآوردن چیزی را. پیچان گردانیدن . رجوع به پیچان شود : گر این نیزه در مشت پیچان کنم سپاه ترا جمله بیجان کنم . فردوسی . برزمش درآورده بیجان کنم چو بر بابزن مرغ پیچان کنم . فردوسی . به تیر شاه مر این را چو تیر بی سر کرد بتیغ باز مر آن را چو تیغ پیچان کرد. مسعودسعد. ◄ مضطرب ساختن . مشوش کردن . بی آرام کردن . از غم بتافتن : من او را بیک سنگ بیجان کنم دل زال و رودابه پیچان کنم . فردوسی . ترا گر بیابند بیجان کنند دل ما ز درد تو پیچان کنند. فردوسی . همی گفت از جهان گم باد و پیچان کسی کو مرترا کردست بیجان . فخرالدین اسعد (ویس و رامین ).