پیچان گشتن

پیچان گشتن . [ گ َ ت َ ] (مص مرکب ) پیچان شدن . پیچان گردیدن . با پیچ و خم شدن . پیچنده گشتن : اقلعط الشعر اقلعطاطاً؛ پیچان گشت موی . (منتهی الارب ). ♦ پیچان گشتن از غمی (تشویشی یا رنجی ) ؛ بی آرام و پرتشویش گردیدن دل بدرد آمدن از اندوهی : چو بشنید بهرام گفتار اوی دلش گشت پیچان ز کردار اوی . فردوسی . چو ازکار رومی بپرداخت شاه دلش گشت پیچان ز بهر سپاه . فردوسی . پر از درد شد شه ز تیمار او دلش گشت پیچان ز کردار او. فردوسی . چو ویس از درد دل نالید بسیار ز بس تیمار پیچان گشت چون مار. فخرالدین اسعد (ویس ورامین ).