پیچمان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پیچمان . (اِخ ) نام مردی متخصص تاریخ فینیقیه . رجوع به ایران باستان ج ١ ص ٦١ شود.
پیچمان . [ چ ِ ] (اِمص ) پیچیدگی . (آنندراج ) : تبارک اﷲ ازین گردش آفرین قلمت که برده آب رخ پیچمان طره ٔ حور. طالب آملی . ♦ خوش پیچمان ؛ با پیچیدگی زیبا : تو گر خوش پیچمانی غارت دلها توانی کرد چه مطلب همچو گل دستار اوغانی بسرپیچی . زکی ندیم .