پیکارگاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~.) (اِمر.) میدان جنگ، رزمگاه.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~.) (اِمر.) میدان جنگ، رزمگاه.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پیکارگاه . [ پ َ / پ ِ ] (اِ مرکب ) میدان جنگ . جنگ جای . پیکارگه . حربگاه . رزمگاه : سه راه است از ایدر بدان بارگاه که ارجاسپ خواندش به پیکارگاه . فردوسی . دوزخی شد عرصه ٔ پیکارگاه که در آن پیکارگه خنجر کشید. مسعودسعد.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی