چارآینه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چارآینه . [ ی ِ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) یکی از پوشش های جنگجویان قدیم . نوعی از اسلحه و این عبارت از چهار پاره آهن پهن باشد که در زره بر سینه پیوند کنند. (آنندراج ). نوعی از لباس جنگ که چهار تخت از آهن ساخته و در مخمل گرفته گرد پشت و سینه کشند. (ناظم الاطباء) : ز بس میدان کین از حمله ات شد تنگ بر اعدا نگنجد عکس در آئینه چارآئینه داران را. واله هروی (از آنندراج ). آماده ٔ جنگ است شب و روز بعاشق چارآینه آئینه ٔ آن ترک جفاجوست . رایج (از آنندراج ).