چال
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
[ سنس. ] (اِ.) نوعی مرغابی.
(اِ.) اسب، اسبی که موهای سرخ و سفید داشته باشد.
۱ - (اِ.) گودال. ۲- آشیانه مرغان. ۳- (ص.) گود، عمیق.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
[ سنس. ] (اِ.) نوعی مرغابی.
(اِ.) اسب، اسبی که موهای سرخ و سفید داشته باشد.
۱ - (اِ.) گودال. ۲- آشیانه مرغان. ۳- (ص.) گود، عمیق.