چاورچین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چاورچین . [ وِ ] (اِخ ) دهی از دهستان آختاچی بوکان بخش بوکان شهرستان مهاباد که در ١٢ هزارو پانصدگزی شمال باختر بوکان و ١١ هزار و پانصدگزی باختر شوسه ٔ بوکان به میاندواب واقع شده، جلگه ای معتدل و مالاریائی است و ٢١٦ تن سکنه کرد دارد. آبش از سیمین رود و محصولش غلات و توتون و حبوبات است . شغل اهالی زراعت و گله داری میباشد. صنایع دستی جاجیم بافی وراهش مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).