چاچی

چاچی . (ص نسبی ) منسوب به چاچ . هر چیز منسوب به چاچ (نام شهری در ترکستان ) عموماً و کمان خصوصاً کمان چاچی : چاچی کمان، کمان ِ منسوب بشهر چاچ : هر آنگه که چاچی بزه در کشم ستاره فروریزد از ترکشم . فردوسی . کمانهای چاچی و تیر خدنگ سپرهای چینی و زوبین جنگ . فردوسی . دو ابرو به مانند چاچی کمان کزو خسته گشتی دل مردمان . فردوسی . کمانهای چاچی بزه برنهید همه یکسره ترک بر سرنهید. فردوسی . بخارید گوش آهو اندر زمان به تیر اندرون راند چاچی کمان . فردوسی . نگون شد سر شاه یزدان پرست بیفتاد چاچی کمانش ز دست . فردوسی . ستون کرد چپ را و خم کرد راست خروش از خم چرخ چاچی بخاست . فردوسی . کمان های چاچی و چینی پرند گرانمایه شمشیرها نیز چند. نظامی (شرفنامه ).