چرا و چون

چرا و چون . [ چ ِوُ ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب ) چون و چرا. استدلال خواستن . تعلیل طلبیدن . مناظره . بحث و تعلیل : تو گرد چون و چرا گر همی نیاری گشت چرا و چون ترا ما بجان خریداریم . ناصرخسرو. چرا و چون نرسد دردمند عاشق را مگر مطاوعت دوست تا چه فرماید. سعدی .