چرب سخنی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چرب سخنی . [ چ َ س ُ خ َ ] (حامص مرکب ) چرب زبانی . خوش سخنی . نرم گفتاری . ◄ چاپلوسی و خوشامدی و تملق . (ناظم الاطباء). زبان بازی . مردم فریبی : چرب سخنی دوم جادوئیست . (قابوسنامه ). رکیک اندیشه را... چرب سخنی دست نگیرد. (کلیله و دمنه ). رجوع به چرب سخن و چرب زبانی شود.