چشم چراغ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چشم چراغ . [ چ َ / چ ِ م ِ چ ِ ] (اِ مرکب ) بمعنی خوبی و روشنایی . (آنندراج ). چراغ . چشم و چراغ . رجوع به چراغ و چشم و چراغ شود. ◄ هر چیز گزیده و نخبه ٔ از سایر چیزها. ◄ کنایه از محبوب و معشوق . (آنندراج ) : تا ظن نبری چشم چراغا که شب آید چشم و دل من سیر شود زان لب شیرین . فرخی (از آنندراج ). رجوع به «چشم و چراغ » شود.