چشم چراندن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چشم چراندن . [ چ َ / چ ِ چ َ دَ ] (مص مرکب ) کنایه از اکتساب فیض دیدار کردن و دیدن چیز مرغوب و تماشا کردن آن را. (آنندراج ) : چون چشم از چراندن چشم است رزق ما نی همچو دیگران بشکم زنده ایم ما. صائب (از آنندراج ). ◄ به نظر ریبه در زنی دیدن . رجوع به چشم چرانی شود.