چشم گندم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چشم گندم . [ چ َ / چ ِ م ِ گ َ دُ ](ترکیب اضافی، اِ مرکب ) دانه ٔ گندم که چاک آن بچشم میماند. (آنندراج ). چاک دانه ٔ گندم . شکافی که بر دانه ٔ گندم است : چشم تنگش بوقت بیداری گل بابونه است پنداری چون بیکدیگرش ز خواب نهاد میدهد آن ز چشم گندم یاد. سلیم (از آنندراج ).