چنگل باز

چنگل باز. [ چ َ گ َ ل ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) پنجه ٔباز. مخلب . (منتهی الارب ) : نی نی که همچو چنگل باز است زلف او من پر ز بیم او چو کبوتر همی زنم . معزی . که مرغ در قفس ایمن بود ز چنگل باز. عمعق . کبوتر بچه چون آید به پرواز ز چنگ شه فتد در چنگل باز. نظامی . جهض ؛ رهانیدن صید را از چنگل باز و صیاد. (منتهی الارب ).