چوب بستن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چوب بستن . [ ب َ ت َ ] (مص مرکب ) متصل ساختن چوب بچیزی . ◄ چوب زدن خاصه بر کف پای کسی . ♦ به چوب بستن یا بچوب بستن کسی را ؛ پای او رابه فلک گذاشتن و با ترکه زدن . (یادداشت مؤلف ). پای کسی در فلک کردن و بکف پای او چوب زدن . (یادداشت مؤلف ).