چوبه درق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چوبه درق . [ ب ِ دَ رَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان منجوان بخش خداآفرین شهرستان تبریز که در ٣٥ هزارگزی جنوب باختری خداآفرین و ٣١ هزارگزی شوسه ٔ اهر کلیبر واقع است . کوهستانی و معتدل است . ٦٠تن سکنه دارد. از رودخانه ٔ محلی مشروب میشود. از محصولاتش غلات و چوبهای جنگلی است . مردمش بزراعت و گله داری اشتغال دارند. راهش مالرو است . در دو محل بفاصله ٥٠٠ گز بنام چوبه درق پائین مشهور است . چوبه درق پائین ٦ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).