چوگان باختن

چوگان باختن . [ چ َ / چُو ت َ ] (مص مرکب ) به چوگان بازی پرداختن . بازی گوی و چوگان کردن . چوگان بازی کردن : زمانه اسپ و تو رائض به رای خویشت تاز زمانه گوی و تو چوگان به رای خویشت باز. رودکی . نامه نویسد بدیع و نظم کند خوب تیغ زند نیک و پهنه بازد و چوگان . فرخی . چوگان باختند و نیزه انداختند. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ٣٤٩). ♦ گوی و چوگان باختن ؛ ببازی گوی و چوگان پرداختن . چوگان بازی کردن : اسب در میدان رسوائی جهانم مردوار بیش از این در خانه نتوان گوی و چوگان باختن . سعدی (بدایع).