چوگان باز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چوگان باز. [ چ َ / چُو گام ْ ] (نف مرکب ) که به بازی چوگان پردازد. آنکه با چوگان بازی کند. (از آنندراج ). کسی که چوگان بازی میکند. (ناظم الاطباء) : ناوک اندازی و زوبین فکن و سخت کمان پهنه بازی و کمندافکنی و چوگان باز. فرخی . جعد او بر پرند کشتی گیر زلف او بر حریر چوگان باز. فرخی . سر آن ترک چوگان باز، خود گردم که پیوسته قدم را چون سر چوگان زلف خود دو تا خواهد. امیرخسرو دهلوی (از آنندراج ). ♦ سپهر چوگان باز ؛ سپهر بازیگر. سپهر کجرفتار رنگارنگ . سپهر حیله ساز. سپهرحیله گر : در سلاح و سواری و تک و تاز گوی برد از سپهر چوگان باز. نظامی . ♦ فلک چوگان باز ؛ سپهر چوگان باز. فلک بازیگر. فلک غدار. فلک حیله ساز : گرد گردان و فریبانت همی برد چوگوی تا چو چوگانت بکرد این فلک چوگان باز. ناصرخسرو.