چکمه سیاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چکمه سیاه . [ چ َ م ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان دالوند بخش زاغه ٔ شهرستان خرم آباد که در ١٣ هزارگزی خاور زاغه و ٤ هزارگزی خاور راه شوسه ٔ خرم آباد به بروجرد واقع است . جلگه و سردسیر است و ١٦٠ تن سکنه دارد. آبش از سراب چکمه سیاه . محصولش غلات و لبنیات . شغل اهالی زراعت و گله داری، صنایع دستی زنان بافتن فرش و جاجیم و راهش مالرو است . ساکنین این آبادی از طایفه ٔ دالوند می باشند که برای تعلیف احشام خود به قشلاق اطراف میروند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).