چکچاک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چکچاک . [ چ َ ] (اِ صوت ) صدا و آواز پی در پی زدن گرز و شمشیر و امثال آن باشد. (برهان ) (آنندراج ). آواز ضرب گرز و شمشیر که از پی هم زنند. (جهانگیری ). آواز گرز و شمشیر که در پی هم زنند. (انجمن آرا). صدا و آواز برخورد پی در پی شمشیر و گرز و جز آن . (ناظم الاطباء). چکاچاک و چکاچک و چاک چاک و چک چک و چکچکاک و چکاکاچاک . تپ تاپ و شب شاپ : ز چکچاک گرز و ز شپشاپ تیر برآورد از جان دشمن نفیر. اسدی (از جهانگیری ). رجوع به چاکاچاک و چکاچاک و چک چاک . شود.