چکک

چکک . [ چ َ ک َ ] (اِ) نام نوایی است که مطربان زنند.(فرهنگ اسدی ). نغمه و آهنگی از موسیقی : بامدادان بر چکک چون چاشتگاهان بر شخج نیمروزان بر لبینا شامگاهان بر دنه . منوچهری (از فرهنگ اسدی ).

چکک . [ چ ُ ک ُ / ک َ ] (اِ) مرغی خرد است . (فرهنگ اسدی ). بر وزن و معنی چغک است که گنجشک باشد، و به این معنی با کاف فارسی هم آمده است . (برهان ). گنجشک را نامند و آن را چغوک نیز گویند. (جهانگیری ). بچه گنجشک بود و گویند مرغکی است سخت خرد. (حاشیه ٔ فرهنگ اسدی چ اقبال ص ٢٧٢) (از اوبهی ). مرغکی است خرد. (شرفنامه ٔ منیری ).چغک و چغو و چغوک و چگک و چگوک . عصفور : اگر بازی اندر چکک کم نگر و گر باشه ای سوی بطان مپر. بوشکور (از فرهنگ اسدی ). رجوع به چغک و چغو و چغوک و چگک و چگوک شود. ◄ بند و طناب ابریشمی را نیز گویند، و به این معنی به فتح ثانی هم گفته اند. (برهان ) (آنندراج ). ابریشم را گویند.(جهانگیری ). بند ابریشمی . (رشیدی ). دوال ابریشم و آن را چلک نیز گویند. (شرفنامه ٔ منیری ). طناب ابریشمین . (ناظم الاطباء). و رجوع به چکگ و چلک شود.