کابو

کابو. [ ب ُ ] (فرانسوی، اِ) نام عامیانه ٔ ماهیهای مختلف، بخصوص نوعی از ماهی کفال که سر بزرگ دارد و در آبهای مدیترانه و قناتهای عمومی زندگانی میکند.

کابو. [ ب ُ ] (اِخ ) ژان . در اصل ونیزی (١٤٥١ تا حدود ١٤٩٨ م .). ◄ پسر او، سباستین کاب (متولد در بریستول در ١٤٧٠ و متوفی پس از سال ١٥٥٥ م .) بحرپیمایان نامدار، که در زمان سلطنت هانری هفتم و هانری هشتم، پادشاهان انگلستان میزیسته و ارض جدید لابرادور را در ١٤٩٧ کشف کردند.