کارتیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کارتیه . [ ی ِ ] (اِخ ) ژاک . ملاح فرانسوی متولد در «سنت مالو» به سال ١٥٣٤. وی از طرف فرانسوای اول برای اکتشاف بشمال اقیانوس اطلس فرستاده شد و ارض جدید و کانادا را که سواحل آن به سال ١٤٩٧ توسط «کابو» کشف شده بود، یافت . و از این ممالک دیدن کرد و بنام پادشاه فرانسه حق مالکیت آن را به دست آورد (١٤٩١ - ١٥٥٧).