کارشکنی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کارشکنی . [ ش ِ ک َ ] (حامص مرکب ) ممانعت از پیشرفت کار. ◄ بهتان و افتراء. (ناظم الاطباء). سعایت . اخلال در امر. موانع برای پیشرفت کاری ایجاد کردن و با کردن صرف شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کارشکنی . [ ش ِ ک َ ] (حامص مرکب ) ممانعت از پیشرفت کار. ◄ بهتان و افتراء. (ناظم الاطباء). سعایت . اخلال در امر. موانع برای پیشرفت کاری ایجاد کردن و با کردن صرف شود.