کارشکن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کارشکن . [ ش ِ ک َ ] (نف مرکب ) هر چیز که مانع از پیشرفت کار باشد. (ناظم الاطباء). آنکه کار شکنی کند. ساعی . واشی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کارشکن . [ ش ِ ک َ ] (نف مرکب ) هر چیز که مانع از پیشرفت کار باشد. (ناظم الاطباء). آنکه کار شکنی کند. ساعی . واشی .