کاسجوک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کاسجوک . (اِ) کاسج است که خارپشت کلان تیرانداز باشد. (برهان ). معنی لغوی این لغت یعنی چوک او که زنخ باشد باریک و درازاست چون کاس که خوک باشد. (انجمن آرا) : از آن پیچد دل من همچو ماری که هجرانش بر او چون کاسجوک است . مولوی (از جهانگیری ). و رجوع به کاسج شود.