کاسه باز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کاسه باز. [ س َ / س ِ ] (نف مرکب ) آنکه بازی به کاسه کند از عالم شیشه باز، و آن چنان است که دو کاسه ٔ چینی پر از آب کنند و کاسه بازان واژون شده کاسها را بر پشت گذارند و بتحریک سرین آن را بجنبانند و بدوش خود رسانند و قطره ای آب از آن نمیریزد و بمجاز محیل و مکار را گویند. (آنندراج ) : از حریفان قمار برده بسی کاسه بازی چنین ندیده کسی . میریحیی شیرازی (از آنندراج ). و رجوع به مجموعه ٔ مترادفات ص ١٢٧ شود.