کاسه سیاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کاسه سیاه . [ س َ / س ِ ] (ص مرکب ) بمعنی سیاه کاسه است که کنایه از مردم ممسک و بخیل و گرفته باشد، و کاسه سیه نیز گویند. (برهان ) (آنندراج ). سیاه کاسه . سیاه دست و سیه دست . (انجمن آرا) : زرد گردد روی آن کاسه سیاه چون ببیند خوان او خوالیگرش . پوربهای جامی (از انجمن آرا بخش کنایات ).