کاسه گر محله
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کاسه گر محله . [ س َ / س ِ گ َ م َ ح َل ْ ل ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان کالج بخش مرکزی شهرستان نوشهر، واقع در ٤هزارگزی جنوب المده . کنار شوسه ٔ المده به گلندرود. دشت و معتدل مرطوب و مالاریائی و دارای ٥٠٠ تن سکنه است . آب از رودخانه ٔ گچ رود دارد. محصول آن برنج و شغل اهالی زراعت و صنایع دستی تهیه ٔ ظروف گلی و کوزه است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٣).
کاسه گر محله . [ س َ / س ِ گ َ م َ ح َل ْ ل ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان بازوار بخش بابلسر شهرستان بابل، واقع در ٧هزارگزی شمال بابل . کنار شوسه ٔ بابل به بابلسر. دشت و معتدل و مرطوب و مالاریائی و دارای ٤٦٠ تن سکنه است . آب از رودخانه ٔ بابل دارد. محصول آن صیفی و پنبه و غلات و کنجد و باقلا و شغل اهالی زراعت است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٣).
کاسه گر محله . [ س َ / س ِ گ َ م َ ح َل ْ ل ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان گلیجان شهرستان شهسوار، واقع در ٦هزارگزی باختر شهسوار. ٢هزارگزی جنوب شوسه ٔ شهسوار به رامسر. جلگه و معتدل مرطوب و مالاریائی و دارای ١٣٠ تن سکنه است . آب از رودخانه تیرم دارد. محصول آن برنج و مرکبات و شغل اهالی زراعت است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٣).