کافور خوردن

کافور خوردن . [ خوَرْ / خُرْ دَ ] (مص مرکب ) کنایه از زایل شدن رجولیت . (برهان ) (مجموعه ٔ مترادفات ص ٢٨٤). ◄ کنایه از ترک مردانگی . نامرد شدن : چو با لشکر فور کردم نبرد ز مردانگی فور کافور خورد. نظامی .