کردوسة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کردوسة. [ ک ُ س َ ] (ع اِ) گله ٔ بزرگ از اسبان . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ عضو. اندام . (ناظم الاطباء). رجوع به کردوس شود. ◄ هر استخوان دوگانه ٔ بند اندام چون دو کتف و دو زانو و جزآن . ج، کُردوس . (منتهی الارب ). هر استخوان دوگانه که در مفصل بهم متصل شوند. (از اقرب الموارد). هر دو استخوانی که در جای جدایی یعنی بند بیکدیگر رسند. (ازشرح قاموس ). ◄ هر استخوان آکنده گوشت . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ج، کَرادیس، (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) کَرادِس . (اقرب الموارد).