کرد
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(کَ) ۱- (مص مر.) کردن، عمل آوردن. ۲- (اِمص.) کردار، عمل.
(کَ یا کِ) (اِ.) = کردو: ۱- شاخهای که در وقت پیراستن از درخت بریده میشود. ۲- قطعه زمینی که کنارههای آن را بلند کنند تا آب در آن نشیند و در میان آن سبزی کارند یا زراعت کنند.