کرشم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کرشم . [ ک َ رَ ] (ع اِ) کَرشَمة. صورت . یقال : قبح اﷲ کرشمه . (از اقرب الموارد) : هرچه او خواهد رساند او به چشم از جمال و از کمال و از کرشم . مولوی . رجوع به کرشمة شود.
کرشم . [ ک ِ رِ ] (اِ) به معنی کرشمه است . (غیاث اللغات ) (آنندراج ) : رنجور شد آن نرگس پر ناز و کرشم . سوزنی .