کشم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کشم . [ ک َ ش َ ] (ع اِمص ) نقصان در خلقت و در نسبت . ◄ (مص ) ناقص بودن در خلقت و در نسبت . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
کشم . [ ک َ ] (ع اِ) یوز پلنگ . فهد. (منتهی الارب ). ◄ (اِمص ) بریدگی بینی از بن . ◄ (مص ) بریدن بینی از بن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).