کظاظ

کظاظ. [ ک ِ ] (ع مص ) مصدر دیگر مکاظة. رجوع به مکاظة در این لغت نامه شود.

کظاظ. [ ک ِ ] (ع اِمص ) سختی . ماندگی . ◄ درازی ملازمت . ◄ دشمنی . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). گویند بینهم کظاظ؛ بین ایشان عداوت است .

کظاظ. [ ک َ ] (ع مص ) رنجانیدن کسی را کاری و گرانبار ساختن و اندوهگین نمودن او را. کظاظة. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از منتهی الارب ).