کلابیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کلابیه . [ ک ُل ْلا بی ی َ ] (اِخ ) یکی از فرق ده گانه ٔ مشبهه . اصحاب ابن کلاب . (از بیان الادیان ) : مذهب محدث چون مذهب اعتزال باشد... و چون مذهب کلابیه که واضعش ابن الکلاب است . (نقض الفضائح ص ١٧). و مجبره و کلابیه و...خود را از جمله شافعی خوانند. (نقض الفضائح ص ٤٩٢).
کلابیه . [ ک َ ی َ / ی ِ ] (اِ) کلاج و تنکه . (ناظم الاطباء). و رجوع به کلاج شود.
کلابیه . [ ک ِ بی ی َ ] (اِخ ) کلبیون . رجوع به کلبیون شود.