کلبک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کلبک . [ ک ُ ب َ ] (اِ) تالاری باشد که بر روی خرمن سازند تا باران ضایع نکند. (برهان ) (از ناظم الاطباء). بمعنی کلپک به بای فارسی است . (آنندراج )... بمعنی خانه ٔ کوچکی که بر کنار کشتها سازند از جهت محافظت خرمن از باد و باران . و ظاهراً مخفف کلبه است پس به بای تازی باشداما محاوره همان اول است . (آنندراج ). ◄ خرمن بان را نیز گویند. رجوع به کلپک شود. ◄ خانه ٔ کوچکی را نیز گویند که دشتبانان و فالیزبانان در فالیز و خرمن سازندو به این معنی باکاف فارسی هم به نظر آمده است (برهان ) (از ناظم الاطباء). ◄ صاحب مؤید الفضلا می گوید چیزی است که بدان خرمن اندازند. (برهان ).