کلکله
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کلکلة. [ ک ُ ک ُ ل َ ] (ع ص ) مؤنث کُلکُل . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به کلکل شود.
کلکله . [ ک ُ ک ُ ل ِ ] (اِ) یک قسم غلیانی کوچک . (ناظم الاطباء) (از اشتینگاس ).
کلکله . [ ک َ ک َ ل َ / ل ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان حشمت آباد است که در بخش دورود شهرستان بروجرد واقع است و ١١٥ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).