کلیاوه کردن

کلیاوه کردن . [ ک َل ْ وَ / وِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) کلافه کردن . سر گشته کردن . گیج ساختن . (فرهنگ فارسی معین ) : ای طوطی عیسی نفس، وی بلبل شیرین نوا هین زهره را کلیاوه کن زین نغمه های جانفزا. مولوی (از فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به کلیاوه و کالیوه شود.