کلیددار

کلیددار. [ ک ِ ] (نف مرکب ) آنکه کارخانجات به تحویل او باشد. (آنندراج ). آنکه کلید اطاق و دکان و جز آن بدو سپرده است . (ناظم الاطباء). کسی که کلید ساختمانی (سرای، بقعه ٔ متبرک ) و مؤسسه ای در دست اوست . دربان . (فرهنگ فارسی معین ). یکی از مناصب مزارهای مقدس . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : وان کس که بر درِ تو نگردد کلیددار در تخته بند بسته شود چون کلیددان . عبید زاکانی (دیوان چ اقبال ص ٣٤) گر رزق را کف تو نباشد کلیددار نگشاید آسمان در روزی به روزگار. شفیع اثر (از آنندراج ). رنگی ز گل ندارم و بویی ز یاسمن آری کلیددار در بوستان منم . وحشی (از آنندراج ). - کلیددار خزانه ؛ کسی که دارنده ٔ کلید خزانه و نگهبان مخزن جواهر در دربار سلطنتی و بقاع متبرکه بود. (از فرهنگ فارسی معین ) : و کلیددار خزانه و... تابع فرمان خزینه دار و در کمال استقلال و اعتبار بوده اند. (تذکرةالملوک ص ١٩). و کلیددار خزانه نیز از معتبرترین خواجه سرایان است . (تذکرة الملوک ص ٢٩). و کلیددار خزانه نیز از معتبرترین خواجه سرایان است . (تذکرةالملوک ص ٢٩). ◄ آنچه که دارای کلید باشد؛ صندوق کلیددار. (فرهنگ فارسی معین ).