کلیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کلیر. [ ک ُ / ک َ ] (اِ) درختچه ای است گرمسیری که در کرانه های دریای عمان و جاسک و تیس و چاه بهار فراوان است و از چوب آن برای ساختن چپر و سوخت استفاده می کنند. (جنگل شناسی کریم ساعی، ص ٢٧١). این درخت در اطراف بنادر چاه بهار و تیس و نیز در حوالی نیک به حال وحشی است . (گااوبا، یادداشت به خط مرحوم دهخدا).