کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۱۷۵

دل را هوس زلف دلارای گرفت یکباره شد اندر خم او جای گرفت بر پای نهاد بند زلف مشکین کاریست دراز این که در پای گرفت