کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۱۸۲

از لطف نمی‌شود مصور دهنت وز ناز نگنجد سخن اندر دهنت نام تو زبانم بصد اندیشه برد و اندیشه‌ام آنکه لب نهم بر دهنت