کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۱۸۳

من دوش دلی ز دستکار دهنت بگذاشتم آنجا بکنار دهنت گر یافته یی پیش منش باز فرست تا می‌دارم بیادگار دهنت