کمالالدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۲۲۷
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
گل در مه روزه همچنان میخندد گویی که بطنز بر جهان میخندد میروشن و نو بهار و مردم هشیار گل را عجب آمدست از آن میخندد
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
گل در مه روزه همچنان میخندد گویی که بطنز بر جهان میخندد میروشن و نو بهار و مردم هشیار گل را عجب آمدست از آن میخندد