کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۲۳۱

آن لاله نگر چو ساغری آمده خرد یک نیمه از آن صافی و یک نیمش درد وان شبنم بین نشسته بر عارض گل گویی که پیاله حل شد و می‌بفسرد