کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۲۳۰

هر کس که در آن قامت موزون نگرد او را بقیاس خویش کوته شمرد چون روز نشاط و طرب ماست قدت کوتاه نماید چو بشادی گذرد