کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۲۳

هر کو بشناخت مستی و پستی را بفروخت بیک جرعه می‌هستی را ماننده نرگس آنکه صاحب نظرست بر دیده خود جای کند مستی را