کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۴۱۹

دی گفت صبا که گل بنزدیک رسید باور کردم که رنگ آن بود پدید زیرا که چو چشمهای نرگس می‌جست می‌دانستم که روی گل خواهد دید